افسردگی و خودکشی در دوران کودکی و نوجوانی

اختلال افسردگی اساسی در کودکان و نوجوانان یک بیماری شایع است که رشد جسمی، عاطفی و اجتماعی را تحت تأثیر قرار می دهد. عوامل خطر شامل سابقه خانوادگی افسردگی، درگیری والدین، ​​روابط ضعیف با همسالان، کمبود مهارت های کنار آمدن و تفکر منفی است.

معیارهای تشخیصی برای کودکان و بزرگسالان یکسان است، با این تفاوت که کودکان و نوجوانان ممکن است تحریک پذیری را نشان دهند نه روحیه غمگین یا افسرده، و کاهش وزن را می توان از نظر عدم دستیابی به نقاط عطف مناسب وزن مشاهده کرد.

در درمان باید شدت افسردگی، خودکشی، مرحله رشد و عوامل محیطی و اجتماعی در نظر گرفته شود. رفتار درمانی شناختی و درمان بین فردی برای بیماران مبتلا به افسردگی خفیف توصیه می شود و در بیماران مبتلا به افسردگی متوسط ​​تا شدید، داروها درمان های کمکی مناسبی هستند.

دارو درمانی برای بیماران مبتلا به افسردگی متوسط ​​یا شدید توصیه می شود. داروهای ضد افسردگی سه حلقه ای در کودکان و نوجوانان موثر نیستند. داروهای ضد افسردگی هشداری برای افزایش خطر خودکشی دارند. بنابراین، ارزیابی دقیق، پیگیری، برنامه ریزی ایمنی و آموزش بیمار و خانواده باید هنگام شروع درمان باشد.

شیوع افسردگی در کودکان کمتر از 13 سال 2.8 درصد و در نوجوانان 13 تا 18 سال 5.6 درصد تخمین زده شده است.

بروز افسردگی در کودکان و نوجوانان به دلیل پیامدهای حاد و پایدار مرتبط با آن بسیار نگران کننده است. اختلالات افسردگی تقریباً 60 درصد از نوجوانان مبتلا به افسردگی، در سنین بزرگسالی عود می کنند.

بعلاوه، بزرگسالانی که سابقه افسردگی در نوجوانان را دارند، میزان خودکشی بالاتری نسبت به افراد بدون چنین سابقه ای دارند.

عملکرد تحصیلی ضعیف، مصرف مواد در اوایل بارداری و اختلالات در زمینه های اجتماعی، شغلی و خانوادگی در بزرگسالی از عواملی است که می توان افسردگی را در نوجوانان تشخیص داد.

گرچه شیوع افسردگی نوجوانان زیاد است، اما به میزان قابل توجهی تشخیص داده نمی شود و تحت درمان قرار نمی گیرد .

بهترین روانشناس کودک و نوجوان می توان در تشخیص و درمان افسردگی دوران کودکی و نوجوانی به شما کمک کند.

افسردگی و خودکشی در دوران کودکی و وجوانی

افسردگی و خودکشی در دوران کودکی و وجوانی

عوامل خطر افسردگی و خودکشی در دوران کودکی و نوجوانی

عوامل خطرساز افسردگی در دوران کودکی و نوجوانی را می توان از نظر زیست شناختی، روانشناختی یا محیطی دسته بندی کرد. به عنوان مثال، افسردگی والدین به شدت با افسردگی کودکی و نوجوانی در ارتباط است.

خطر ابتلا به افسردگی در فرزندانی که والدین مبتلا به افسردگی دارند، سه برابر بیشتر از کسانی است که والدین آنها چنین سابقه ای ندارند.

در كودكانی كه بین سه تا پنج سال مبتلا به بیماری سلامتی مانند دیابت یا آسم هستند، احتمالاً یك دوره افسردگی اساسی وجود دارد. به همین ترتیب، كودكان پنج ساله كه از نظر معلمان خصمانه ارزیابی می شدند، بیشتر در معرض خطر افسردگی بودند.

غربالگری کودکان و نوجوانان

گروه ویژه خدمات پیشگیری ایالات متحده به این نتیجه رسید که غربالگری نوجوانان 12 تا 18 سال ممکن است منجر به تشخیص زودتر و درمان افسردگی شود.

استفاده از ابزارهای غربالگری در کودکان با حداقل یک عامل خطر ممکن است مفیدتر از غربالگری جهانی باشد. این ابزارها همچنین می توانند شدت علائم افسردگی را نشان دهند.

ابزارهای غربالگری شامل پرسشنامه افسردگی بک برای مراقبت های اولیه برای نوجوانان 12 تا 18 سال و پرسشنامه افسردگی کودکان برای کودکان و نوجوانان هفت تا 17 سال است.

اگرچه معیارهای تشخیصی افسردگی در کودکان و بزرگسالان یکسان است، اما شیوه ای که این علائم وجود دارد ممکن است متفاوت باشد.

25 نوجوانان مبتلا به افسردگی به احتمال زیاد دچار آندونی، بی حوصلگی، ناامیدی، پرخوابی، تغییر وزن (شامل عدم موفقیت برای رسیدن وزن مناسب)، الکل یا مصرف مواد مخدر و اقدام به خودکشی هستند.

به احتمال زیاد كودكان كوچكتر علائم جسمی، بی قراری، اضطراب جدایی، فوبیا و توهم را دارند . سطح شناختی كودك باید مورد توجه قرار گیرد. به عنوان مثال، كودكان كوچكتر ممكن است غمگین به نظر برسند اما در بیان روحیه خود مشكل دارند .

تفاوت بین گزارش والدین و گزارش خود از علائم افسردگی مشاهده شده است. والدین بیشتر علائم بیرونی مانند تحریک پذیری را نشان می دهند، در حالی که کودکان بیشتر علائم درونی مانند خلق افسرده را گزارش می کنند.

غربالگری کودکان و نوجوانان

غربالگری کودکان و نوجوانان

 

تشخیص افسردگی و احتمال خودکشی در کودکان و نوجوانان

هنگام بررسی تشخیص افسردگی، پزشکان باید علل احتمالی پزشکی بروز علائم مانند کم کاری تیروئید، کم خونی یا استفاده از داروهای خاص از جمله ایزوترتینوئین را نیز در نظر بگیرند.

سایر بیماریهای روانشناختی در کودکان و نوجوانان مواردی مانند افسردگی، به ویژه سازگاری، اختلالات دوگانه شکمی و اختلالات دو قطبی دارند. اختلالات تعدیل با “پاسخ روانی به یک عامل استرس زا یا عوامل استرس زا” مشخص می شود.

علائم در طی سه ماه پس از فشار روانی ایجاد می شوند و بیش از حد انتظار هستند، یا باعث اختلال قابل توجهی می شوند. اختلال تعدیل با روحیه افسرده می تواند به عنوان اختلال افسردگی اساسی اشتباه شود. علائم هر دو حالت شامل خلق افسرده، اشک ریختن و احساس ناامیدی است.

با این حال، علائم اختلال سازگاری مربوط به یک واقعه خاص است و تمام معیارهای یک دوره افسردگی اساسی را برآورده نمی کند .

اختلال کج خلقی در کودکان و نوجوانان با خلق و خوی افسرده در بیشتر روزها به مدت یک سال مشخص می شود. بیماران مبتلا به دیستیمیا، زیر مجموعه معیارهای افسردگی اساسی را دارند، اما دوره بیماری طولانی تر است و شدت علائم کمتر است.

علائم افسردگی ممکن است به صورت تحریک پذیری در کودکان و نوجوانان آشکار شود و بیماران اغلب از اعتماد به نفس پایین و مهارت های اجتماعی ضعیفی برخوردار هستند.

اختلال دو قطبی شامل دوره های افسردگی اساسی متناوب با شیدایی یا هیپومانیا است که طی آن در بیماران، تحریک پذیری، انرژی، عظمت و یا افکار مسابقه ای افزایش می یابد. کنار گذاشتن اختلال دو قطبی هنگام تشخیص افسردگی مهم است، زیرا داروهای ضد افسردگی می توانند علائم جنون را شروع کنند.

ارزیابی خطر برای خودکشی

وجود یک اختلال روانپزشکی یکی از قوی ترین ارتباطات مربوط به خودکشی در گروه های سنی است. طبق مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری ها، میزان خودکشی در کودکان 10 تا 14 ساله در سال 2007 تقریباً 0.9 در هر 100000 بوده است و بروز خودکشی در نوجوانان 15 تا 19 سال 6.9 در 100000 بود.

روشهایی که خودکشی انجام شد شامل سلاح گرم، خفگی و مسمومیت است. کودکان اغلب از خفگی استفاده می کنند، در حالی که نوجوانان بیشتر از سلاح گرم استفاده می کنند.

بنابراین ارزیابی معمول و مستمر خودکشی در کودکان و نوجوانان مبتلا به افسردگی، به ویژه در بیمارانی که داروهای ضد افسردگی دریافت می کنند، توصیه می شود.

پرسیدن درباره خودکشی یا استفاده از ابزار غربالگری افسردگی می تواند ابزاری برای ارزیابی عقاید خودکشی در کودکان و نوجوانان در بخش مراقبت های اولیه باشد. با این حال، بررسی بیشتر علائم بیمار ممکن است لازم باشد زیرا برخی از ابزارها خاصیت خاصی ندارند و یا مستعد حساسیت بیش از حد هستند.

اگر بیمار افکار خودکشی دارد، ارزیابی بیشتر باید شامل سوالاتی درباره دفعات افکار باشد. حضور و ویژگی یک طرح؛ کشنده بودن یا در دسترس بودن ابزارهایی که باید از طریق برنامه انجام شود. آیا عوامل محافظتی مانند حمایت اجتماعی وجود دارد. و اینکه آیا عوامل دیگری مانند استفاده از مواد یا اقدام به خودکشی قبلی وجود دارد. اگر مشخص شود که بیمار در معرض آسیب به خود است، مراجعه فوری به بهترین روانشناس تخصص کودک و نوجوان ضروری است.

ارزیابی خطر برای خودکشی

ارزیابی خطر برای خودکشی

مداخلات برای بیمارانی که در معرض خطر کمترین آسیب به خود هستند، شامل مشارکت والدین یا مراقبان برای مشاهده دقیق بیمار و از بین بردن هرگونه سلاح یا وسیله ای برای خودزنی است.

دفعات ویزیت های پیگیری ممکن است افزایش یابد، و بیماران ممکن است از آموزش نحوه درخواست کمک بهره مند شوند (به عنوان مثال، بخش های اورژانس، خطوط تلفنی بحران) .

والدین و اعضای خانواده باید در مورد رفتارهایی که می توانند آموزش ببینند پیگیری فوری، از جمله افزایش افکار خودکشی، تکانشگری، تحریک پذیری، بی قراری، گفتار تحت فشار یا تحریک روانی-حرکتی را انجام دهند.

درمان افسردگی کودکان و نوجوانان

درمان افسردگی در دوران کودکی و نوجوانی شامل روان درمانی، دارو درمانی یا ترکیبی از این موارد است. درمان باید با سطح افسردگی، ترجیحات بیمار، سطح رشد بیمار، عوامل خطر مرتبط و در دسترس بودن خدمات مطابقت داشته باشد.

آموزش بیمار و خانواده در مورد خطرات و مزایای مربوط به درمان، انتظارات در مورد نظارت بر بیمار و پیگیری باید انجام شود.

تاثیر روان درمانی در کودکان و نوجوانان

انجمن روانپزشکی آمریکا و آکادمی روانپزشکی کودک و نوجوان آمریکا توصیه می کنند که روان درمانی همیشه یکی از موفه های درمان افسردگی در دوران کودکی و نوجوانی باشد.

آنها روان درمانی را به عنوان یک گزینه درمانی قابل قبول برای بیماران مبتلا به افسردگی خفیف و ترکیبی از دارو و روان درمانی در مبتلایان به افسردگی متوسط ​​تا شدید توصیه می کنند..

رفتار درمانی شناختی (CBT) و درمان بین فردی اثبات شده است که در درمان افسردگی نوجوان موثر است و CBT نیز در درمان افسردگی دوران کودکی اثبات شده است.

CBT معمولاً شامل تکنیک ها و روش های فعال سازی رفتاری برای افزایش مهارت های مقابله ای، بهبود مهارت های ارتباطی و روابط همسالان، حل مشکلات، مبارزه با الگوهای تفکر منفی و تنظیم احساسات است.

در مقابل، درمان بین فردی به طور کلی بر انطباق با تغییرات روابط، انتقال نقشهای شخصی و ایجاد روابط بین فردی است. تأثیر CBT در علائم افسردگی متوسط ​​است، اما اثبات نشده است که موثرتر از دارو درمانی برای درمان افسردگی حاد در بزرگسالان است.

ترکیبی از CBT نشان داده شده است که دارو برای دستیابی به بهبود افسردگی موثرتر از دارو به تنهایی است.

مدت زمان درمان و ارجاع

درمان افسردگی در کودکان و نوجوانان باید به مدت شش ماه پس از بهبودی ادامه یابد. یک آزمایش در نوجوانان دریافت کننده فلوکستین نشان داد که کسانی که درمان دارویی دریافت کرده اند، نسبت به افرادی که درمان را ادامه می دهند، زمان کمتری دارند .

بیماران در گروه فلوکستین به طور قابل توجهی کمتر دچار عود علائم افسردگی می شوند (34 در مقابل 60 درصد). تصمیم برای ادامه درمان برای چهار تا شش ماه پس از بهبود علائم باید بر اساس دوره های عودکننده افسردگی قبلی و عوامل روانی و اجتماعی استرس زا باشد.

کودکان کمتر از 11 سال و کسانی که مبتلا به افسردگی مزمن، مصرف مواد همزمان، اختلالات روانپزشکی، خودکشی با برنامه یا عدم مشارکت والدین در درمان هستند باید به روانپزشک مراجعه کنند.

 

dryasaminejad

پاسخ

مدت زمان مطالعه ۹ دقیقه
Call Now Button